مصوب ۷/۸/۱۳۵۸
 
ماده واحده ـ كليه اجاره‌بهاي خانه‌هاي استيجاري كه به عنوان‌محل مسكوني به اجاره واگذار شده و مستأجر از عين مستأجره به‌صورت مسكن استفاده مي‌كند از تاريخ اول آذر ۱۳۵۸ شمسي‌بيست درصد تقليل داده مي‌شود.

تبصره‌۱ ـ موجرين و مستأجرين خانه‌هاي مسكوني كه بعد از۲۲ بهمن ۱۳۵۷ شمسي نسبت به مال‌الاجاره توافق كرده و ميزان‌اجاره‌بها را از رقم مندرج در اسناد رسمي و عادي و يا ميزاني كه بين‌طرفين بطور شفاهي مقرر و يا عمل شده است تقليل داده باشندبراي طرفين معتبر مي‌باشد، مگر اينكه مورد اعتراض مستأجر قرارگيرد كه در اين صورت مي‌تواند ميزان اجاره‌بها را از مبلغ قيد شده دراسناد رسمي و عادي و توافقات قبلي تا بيست درصد كاهش دهد.

تبصره‌۲ ـ موجريني كه تنها محل درآمدشان وصول‌مال‌الاجاره از مستغلات بوده و جمع ميزان اجاره‌بهاي دريافتي آنان‌در ماه از پنجاه هزار ريال تجاوز نكند از تاريخ تصويب اين قانون تاسي هزار ريال آن از پرداخت ماليات مستغلات موضوع ماده ۲۰قانون مالياتهاي مستقيم مصوب ۲۸ اسفند ۱۳۴۵ معاف خواهندبود و نسبت به مازاد آن تا پنجاه هزار ريال مشمول پرداخت ماليات‌موضوع ماده ۲۰ قانون بوده و در صورتي كه از پنجاه هزار ريال‌تجاوز كرد مشمول معافيت نخواهد بود.

تبصره‌۳ ـ حكم اين قانون مانع از اجراي مفاد ماده ۴ قانون‌روابط موجر و مستأجر نخواهد بود. ساير مقررات قانون روابط‌موجر و مستأجر مصوب ۲۲/۴/۱۳۵۶ به قوت خود باقي است وساير قوانين در آن قسمت كه مغاير با اين قانون باشد ملغي‌الاثرمي‌باشند.